Een vrolijke avond gaat het worden, belooft de uitnodiging.

We starten in de Joriskerk.
Bij een temperatuur van 36 graden buiten is het in ieder geval lekker koel in de kerk.

Gijs van Schoonhoven gaat ons het een en ander vertellen over kerkmuziek:
In de tijd van de componist J.P. Sweelinck speelde de organist niet ter begeleiding van het zingen tijdens een kerkdienst. Hij bespeelde het orgel tijdens de markt zodat het de mensen weerhield om naar de kroeg te gaan.
Wat ook deze avond dus weer aardig lukt!
Doorspekt met grapjes krijgen we uitleg over de opbouw van een muziekstuk, over de vorm en de aankleding. De uitleg wordt meteen duidelijk gemaakt door de orgelmuziek die we te horen krijgen.

Voor Gijs van Schoonhoven is deze avond zo’n beetje een fitnesstraining door het steeds wisselen van spreek- en speelplek.

Hij vraagt ons liederen op te geven waarop hij wil improviseren. We krijgen van te voren een uitleg wat hij zal gaan doen zodat we dat kunnen herkennen.
En zo horen we psalm 1 waarbij de rechterhand van de organist een zegenende beweging maakt, gezang 288 dat stevig en juichend klinkt en een romantische vertolking van Een vaste burcht.
Bij gezang 47 horen we Jezus lopen. Hij heeft een stevige en regelmatige pas. Dan wordt de pas wat onregelmatig. We horen dat Jezus mensen tegenkomt en met hen praat. Dan gaat hij weer verder, met de zelfde regelmatige pas.
Gezang 280 is een prachtig lied, zowel de tekst als de muziek. Het kan haast niet mooier maar toch: Gijs van Schoonhoven maakt van dit lied een indrukwekkende, eenzame, zich herhalende roep om vrede.
Het laatste werk is van Johann Christian Kittel, preludium in a en we wanen ons even in een kathedraal.

Nagenietend lopen we zonder haast naar Het Nieuwe Baken voor een woordje,

een hapje en een drankje.

Buiten is het nog steeds warm en het blijft nog lang gezellig op de binnenplaats aan de Brouwersplaats.